Baza Wiedzy

Znalezione obrazy dla zapytania baza wiedzy dietetyka

Wpływ herbat na nasz organizm
Czy rodzaj herbaty ma jakieś znaczenie?

herb0[1]

Napoje zapewniają właściwe nawodnienie organizmu, warunkujące odpowiednie procesy życiowe. Jeżeli już na wstępie określiliśmy jak bardzo istotne jest nawodnienie organizmu, to weźmy pod lupę… herbatę! Herbata to nieodłączna towarzyszka spotkań, bądź odpoczynku i wyciszenia. Część z nas pije ją kilka razy dziennie, a inni prawie w ogóle. Warto wiedzieć , że w XVII wieku uchodziła za drogocenny lek. Jej ojczyzną są naturalnie Chiny. W filiżance, szklance lub ulubionym kubku. Tylko czy czarna, czerwona, żółta, zielona a może biała? Poza preferencjami smakowymi powinniśmy kierować się jej właściwościami, którym poświęcony jest ten artykuł.

Rodzaje herbat i ich właściwości.

Herbata biała charakteryzuje się słomkowym zabarwieniem i delikatnym smakiem. Jest wysoko ceniona na rynku herbacianym. Zawiera najwięcej polifenoli, dzięki czemu można przypisać jej właściwości antynowotworowe, zapobiegające chorobom układu krążenia oraz przeciwstarzeniowe. Dzięki największej zawartości teiny działa pobudzająco i orzeźwiająco.

Jak parzyć?
Zalej wodą o temperaturze 85-90ºC i parz przez 5 minut.

Herbata żółta jest bursztynowym naparem o wysokiej jakości, pojawiającym się rzadko na naszym rynku. Zawiera flawonoidy, dzięki czemu ma właściwości antynowotworowe, przeciwutleniacze w jej naparze wspomagają walkę z wolnymi rodnikami, katechiny obniżają wchłanianie cholesterolu z pokarmu, wspomagając zapobieganie miażdżycy, obniża ciśnienie krwi i stabilizuje je na odpowiednim poziomie.

Jak parzyć?
Zalej wodą o temperaturze ok 75ºC i parz 3-5 minut.

Herbata czerwona o ziemisto-korzennym, specyficznym smaku i aromacie jest nieodłącznym sprzymierzeńcem walki z nadwagą, dzięki przyśpieszaniu metabolizmu- poprzez pobudzenie wydzielania soków trawiennych w przewodzie pokarmowym i pracy jelit. Obniża poziom cholesterolu i reguluje ciśnienie krwi- podobnie jak herbata żółta. Jest bogata w związki mineralne m. in. fluor, wapń, mangan oraz witaminę C. Według wielu źródeł wspomaga pracę wątroby oczyszczając nasz organizm.
Jak parzyć? Dla zachowania walorów smakowych najlepiej parz ją w porcelanie przez 3-7 minut.
Herbata czarna jest najpopularniejsza wśród wymienionych. Zawiera najwięcej fluoru- dzięki czemu przypisujemy jej właściwości przeciwpróchnicowe oraz kofeiny, która mobilizuje nasz organizm. Zawiera dużo tak zwanych garbników katechinowych, co obrazuje właściwości przeciwbiegunkowe, bakteriobójcze. Warto wspomnieć że obniża wchłanianie żelaza oraz leków, więc ważne jest by nie łączyć jej z terapią farmakologiczną oraz posiłkami zawierającymi żelazo. Garbniki wytworzone w procesie długiego jej parzenia odpowiedzialne za gorzki posmak, działają antynowotworowo. Flawonoidy zawarte w czarnej herbacie wzmacniają naczynia krwionośne, przeciwdziałając zakrzepom krwi, obniża również jej ciśnienie.
Jak parzyć?

  • Dla efektu orzeźwienia i pobudzenia parz herbatę przez ok 3 minuty (teina nie wiąże się z garbnikami);
  • Dla efektu relaksującego parz czarną herbatę powyżej 3 minut;

Herbata zielona pozyskiwana w Chinach i Japonii ma znacznie szersze działanie na organizm niż herbata czarna. Jest to rodzaj herbaty najczęściej kojarzony z właściwościami prozdrowotnymi oraz redukcją masy ciała. Pobudza działanie pęcherza moczowego, przyśpieszając wydalanie toksyn z organizmu. Zawiera witaminy B, C, E, aminokwasy oraz garbniki. Jej chłodny napar stosowany jest często do przemywania oczu (np. przy zapaleniu spojówek), dzięki właściwościom bakteriobójczym. Warto pamiętać by herbaty zielonej i czerwonej nie słodzić, ponieważ cukier neutralizuje większość jej właściwości.

 

 

Pomidory, czy warto je jeść ?

pomidor[1]

Pomidor przybył do nas z Ameryki Południowej. Początkowo traktowano go w tamtych rejonach z dużą ostrożnością, a nawet postarzegano za gatunek trujący. Jednak wraz z upływem czasu wszystko uległo zmianie. Pomidor zyskał nie tylko popularność na całym świecie, ale obecnie stanowi jedno z najbardziej cenionych warzyw, zarówno wśród naukowców, jak i konsumentów. Zalicza się go do grupy żywności funkcjonalnej, czyli takiej, która oprócz dostarczania podstawowych składników odżywczych, zapewnia organizmowi dodatkowe korzyści zdrowotne.

Dlaczego warto jeść pomidory?

  • Przez działanie moczopędne pomidory obniżają ciśnienie krwi, ponieważ są wyjątkowo bogate w potas (280 mg w 100 g). Duża zawartość potasu korzystnie wpływa również na pracę serca.
  • Mają działanie antynowotworowe. Dzięki dużej zawartości witaminy C poprawiają naszą odporność. Średni pomidor pokrywa zatem ponad połowę dziennego zapotrzebowania naszego organizmu na tę witaminę.
  • Regulują pracę układu pokarmowego dzięki błonnikowi, wspomagając tym samym nasze trawienie. Korzystnie wpływają na układ nerwowy ze względu na zawartość bromu.Przez co działają uspokajająco oraz poprawiają pracę układu nerwowego.
  • Zawarta w nich witamina C wzmacnia naczynia krwionośne i wpływa na lepsze dotlenienie, witaminy A i E nawilżają skórę i działają przeciwzmarszczkowo. Poza tym kosmetyki zawierające wyciągi z pomidorów rozjaśniają przebarwienia i łagodzą zmiany trądzikowe.
  • Regularne spożywanie pomidorów zapewnia naturalną ochronę przeciwsłoneczną. Likopen neutralizuje szkodliwe procesy wywołane przez promieniowanie ultrafioletowe i chroni nas przed słońcem.

Wartość odżywcza

Pomidory to źródło witamin oraz substancji odżywczych. Z witamin zawierają najwięcej karotenu, witaminy (C, K, E, B1, B2, B3, B6, kwasu foliowego oraz biotyny). Warzywa te obfituje też w składniki mineralne, zwłaszcza w potas, fosfor, magnez, wapń, żelazo, miedź, cynk, a także mangan. Są niezwykle bogate w likopen, cenny antyutleniacz, który nadaje im czerwony kolor. To właśnie on, podobnie jak witamina C, pomaga zwalczać wolne rodniki. Jego zdrowotne właściwości obniżają ryzyko zachorowania na raka prostaty i ataki serca.

Nie bez znaczenia pozostaje również cholina. Substancja ta wspomaga u nas procesy snu, kurczenia się mięśni, naukę oraz pamięć. Odpowiada m.in. za prawidłową budowę błon komórkowych, przekazywanie impulsów nerwowych, absorpcję tłuszczów oraz obniża stan zapalny naszego organizmu.

Czy pomidory są kaloryczne?

Pomidory są zasadotwórcze i dostarczają niewielu kalorii.100 g pomidora to tylko 15 kcal. Należą do warzyw bogatych w wodę, ok.94 %, dlatego doskonale gaszą nasze pragnienie. Zaleca się je szczególnie młodzieży oraz dzieciom w czasie intensywnego wzrostu, a także osobom cierpiącym na nienormowane stolce i zaparcia.

Co o pomidorach mówią badania?

Sugerują, że dieta bogata w pomidory ma zbawienny wpływ na nasze zdrowie psychiczne, pomaga również obniżyć ryzyko depresji.
Potwierdzają, że pomidory dzięki zawartości kwasu liponowego (ALA), wpływają na poprawę metabolizmu, pomagają kontrolować poziom cukru we krwi, sprzyjają rozszerzaniu naczyń krwionośnych oraz chronią przed występowaniem retinopatii cukrzycowej.
Wielu naukowców podkreśla istotny związek między konsumpcją pomidorów a zmniejszeniem ryzyka zachorowania na nowotwory, w tym raka prostaty, odbytu, płuc, żołądka czy piersi.
Wskazują na na wyskoą zawartość potasu, błonnika i innych wspomnianych wyżej składników (cholina, witamina C), co zapobiega występowaniu chorób układu krążenia, zawałów i wylewów, a w dodatku pozwala zachować odpowiednią masę mięśniową, gęstość kości i uniknąć powstawania kamieni nerkowych.

Dla kogo pomidory?

Pomidory są zalecane kobietom w ciąży oraz osobom ze skłonnościami depresyjnymi ze względu na obecność kwasu foliowego.
Jednak niektóre osoby powinny zachować ostrożność przy spożywaniu tego warzywa, zwłaszcza te przyjmujące leki w postaci beta-blokerów i cierpiące na chorobę refluksową przełyku.

Wegetarianizm – fakty i mity

 

Wegetarianizm jest to dobrowolny styl życia, który preferuje odżywianie pozbawione mięsa i ryb. Istnieje 6 rodzajów wegetarianizmu:

  1.  Lactoowowegetarianie – najpopularniejsza odmiana wegetarianizmu, wykluczająca mięso zwierząt i ryb, a dopuszczająca nabiał, jajka, miód.
  2.  Laktowegetarianie – obok mięsa i ryb odrzucają także jajka, natomiast spożywają mleko i jego przetwory.
  3.  Owowegetarianie – jedynym dopuszczalnym przez nich produktem zwierzęcym są jajka.
  4.  Weganie –rezygnują ze wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym miodu.
  5.  Witarianie – odżywiają się wyłącznie surowymi warzywami i owocami, oraz wodą.
  6.  Frutarianie (Fruitarianie) – spożywają tylko owoce, które same spadną, oraz zielone warzywa liściaste w małych ilościach.

Główną ideą wegetarian jest niechęć do zabijania zwierząt i szeroko pojęta ekologia, połączona z dietą i zdrowym stylem życia.

Zbyt wiele spożywanych tłuszczów zwierzęcych prowadzi do powstawania tzw. blaszki miażdżycowej, nadciśnienie, palenie papierosów i nadużywanie alkoholu prowadzi do rozwoju miażdżycy, nowotworów i zawału serca. Stąd wzrost zainteresowania zmianą trybu życia i odżywiania.

Przyjęta przez uczonych w latach 70. norma zapotrzebowania organizmu na białko powinna wynosić 1g na 1kg masy ciała na dobę, jednak połowa z niego powinna być pokrywana z białka zwierzęcego (mięso, ryby, nabiał). Dlaczego? Ponieważ ma ono korzystniejszy skład aminokwasów. Z czasem jednak pojawiła się tendencja do obniżania tej normy.

Pozytywna strona wegetarianizmu

Rezygnacja z dań mięsnych może przynieść wiele korzyści dla serca, gdyż dieta wegetariańska jest dietą niskotłuszczową•, sprzyja utracie zbędnych kilogramów.

  •  Zamiast mięsa spożywa się rośliny np. strączkowe, które usuwają „zły” cholesterol LDL z organizmu, co zmniejsza ryzyko chorób serca. Rośliny strączkowe mają 20% zawartości protein, ale w połączeniu z produktami zbożowymi pozwalają przyswoić o 40% więcej białka. Warto więc łączyć w potrawach nasiona strączkowe z ryżem, soję z ryżem i pszenicą, fasolę z kukurydzą, soję z orzeszkami ziemnymi i sezamem lub ryżem i pszenicą.
  •  O soi mówi się, że to „magiczne ziarna”. Nie bez powodu, ponieważ są istną składnicą izoflawonów (hamują skutki działania estrogenów w komórkach, zapobiegają niektórym rodzajom nowotworów), fitoestrogenów (hamują nowotwory, choroby układu krążenia i osteoporozę), steroli roślinnych.
  •  Siemię lniane i olej lniany to bogate źródło kwasów tłuszczowych omega-3. Olej zawiera ich jeszcze więcej, niż same ziarna siemienia.
  •  Olej rzepakowy jest prozdrowotnym olejem „niskonasyconym”, ma najkorzystniejszy skład kwasów tłuszczowych spośród olejów roślinnych. Spożycie 2 łyżek tego oleju dziennie pokrywa całkowite zapotrzebowanie organizmu na kwas linolenowy (ALA) z rodziny omega-3. Ponadto olej rzepakowy ma wysoki poziom prowitaminy A i witaminy E, oraz jest bogatym źródłem steroli roślinnych, które – podobnie, jak omega-3 – pomagają utrzymać prawidłowy poziom cholesterolu we krwi. Bogatym źródłem steroli są też margaryny funkcjonalne np. Optima Cardio, które obniżają cholesterol LDL.

Poprzez odpowiednie łączenie pokarmów roślinnych można zwiększyć zawartość protein w potrawie nawet o 45%! Oto przykłady: jeśli dodasz dwie łyżki mleka w proszku do szklanki mąki pszenno-razowej zawartość i, jakość protein w tym produkcie zwiększy się o 45%. Warto łączyć chleb z serem, mleko z ryżem lub ziarnami zbóż, lub kukurydzą i soją, mleko z nasionami, a także mleko z ziemniakami.

Negatywny wpływ wegetarianizmu i odmian

O tym, że dieta wegetariańska jest zdrowa, już wiemy. Ale warto też poznać jej ciemniejszą stronę. •    Dieta czysto jarska, powoduje niedobór witaminy B12, czyli tzw. niedokrwistość złośliwą – anemia. Polega ona na tym, że czerwone ciałka krwi nadmiernie się rozrastają i gromadzą w sobie zbyt dużo barwnika krwi (hemoglobiny). Ponadto witamina B12 bierze udział w przetwarzaniu kwasu foliowego.

  •  W diecie wegetariańskiej eliminuje się ryby, które są źródłem kwasów tłuszczowych omega-3. Przeciwdziałają one nowotworom, zapobiegają arytmii serca i powstawaniu skrzepów w żyłach i tętnicach, pomagają utrzymać prawidłowe ciśnienie krwi, a także chronią przed rakiem piersi i okrężnicy.
  •  Rezygnacja ze spożywania owoców morza, w tym skorupiaków również może negatywnie wpłynąć na pracę serca. Skorupiaki przeciwdziałają chorobom serca, obniżają ciśnienie krwi, zapobiegają spadkom odporności, niedokrwistości, zmęczeniu, utracie pamięci. Ponadto poprawiają nastrój.
  •  Weganie, którzy wykluczają ze swej diety białko zwierzęce i żywiący się wyłącznie pokarmami roślinnymi, muszą bardzo dokładnie dobierać swoje menu. Niezbędne proteiny i witaminy mogą pokryć: mąka razowa, pełnoziarniste płatki zbożowe, grube kasze, nasiona strączkowe i zielone liście.

Czy każdy może być wege?

O ile wegetarianie dopuszczający spożywanie mleka, serów i jajek nie są narażeni na niedobory aminokwasów, o tyle weganie żywiący się wyłącznie produktami pochodzenia roślinnego, mogą być zagrożeni awitaminozą, anemią (niedokrwistością). Szczególną ostrożność przy podejmowaniu decyzji o przejściu na dietę wegetariańską (lub jedną w bardziej drastycznych pod względem ograniczeń odmian, np. wegańską) powinny zachować osoby z niedokrwistością i cukrzycą, i zmiany żywieniowe skonsultować z lekarzem.

 

CO TO JEST  ” NIETOLERANCJA POKARMOWA” ?


Nietolerancja pokarmowajest  bardzo trudna do zdiagnozowania. Objawia sie najczęściej w postacji wzdęć, biegunki, trądzika . W takiej sytuacji powinno wykonać się test na nietolerancję pokarmową, gdyż we krwi można wykryć zwiększoną ilość przeciwciał IgG, przeciwko produktom, których organizm nie toleruje. Objawy nietolerancji mogą dotknąć wielu układów, takich jak:  nerwowego, pokarmowego, mięśniowego, kostno-stawowego, lub skórę. Nietolerancja pokarmowa może rozwijać się na każdym etapie życia- u dzieci, w wieku dojrzałym a nawet u ludzi starszych.

Przyczyny jej powstania mogą być różne: nieodpowiednia dieta, obecność drobnoustrojów i pasożytów, nadużywanie leków. Nierozpoznana i nieleczona może być przyczyną takich schorzeń jak: zespół jelita wrażliwego, astyma, depresja, RZS, choroba Leśniowskiego-Crohna i wiele innych. Należy pamiętać , że dolegliwości po zjedzeniu pokarmu nietolerowanego często występują z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od spożycia posiłku, dlatego jest to tak ciężkie do wykrycia schożenie.

Okazuje się, że istnieje związek między poziomem przeciwciał IgG,  a rozwojem otyłości. Duże obciążenie antygenowe dla naszego układu odpornościowego ma wysoko przetworzona i  oczyszczona z wartości odżywczych żywność. Spożywanie nietolerowanych produktów może powodować wzrost kilogramów, poprzez zatrzymanie wody w naszym organizmie. Dlatego wykonanie testu na nietolerancję pokarmową, a później zastosowanie diety eliminacyjnej to profilaktyka i leczenie chorób związanych  z nadwagą  i otyłością. Dieta eliminacyjna powinna być indywidualnie zbilansowana, aby nie była dietą niedoborową. Ma ona za zadanie wyciszyć reakcje immunologiczno-alergiczne oraz poprawić funkcje trawienno-absorpcyjne.

 

KILKA SŁÓW O SERKU WIEJSKIM

Serek wiejski to twarożek o łagodnym smaku i ziarnistej konsystencji, produkowany z mleka krowiego. Zaliczany jest do grupy serów twarogowych niedojrzewających. W sklepach możemy znaleźć zarówno serki naturalne – bez dodatków smakowych, jak i wzbogacone szczypiorkiem, ziołami czy słodkimi, owocowymi musami.

W skład serka bez dodatków wchodzą: twaróg ziarnisty, śmietanka, białka mleka i sól. Serek można wybrać w wersji „light”, która ma o 40 procent mniej tłuszczu niż wersja klasyczna (dostarcza go zaledwie 3 g w 150 gramowym opakowaniu). Pozostawienie niewielkiej ilości tłuszczu w produkcie jest bardzo istotne, ponieważ pozwala to na przyswojenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A, D, E i K. Ponadto, twarożek stanowi bardzo dobre źródło pełnowartościowego białka, wapnia oraz niezbędnych aminokwasów.

Mało kalorii, węglowodanów, za to dużo białka

Serek ziarnisty ma mało węglowodanów (tylko 3,6 g) i kalorii: 120 kcal. Jedno małe opakowanie serka light dostarcza aż 16,5 g białka. Dieta bogata w łatwo przyswajalne białko znacznie przyspiesza metabolizm oraz pomaga utrzymać szczupłą sylwetkę.

Kolejną zaletą tego produktu to jego świeżość i naturalność wynikająca z braku dodatkowych substancji – konserwantów, zagęstników czy sztucznych barwników. Niestety, skutkuje to krótkim terminem przydatności do spożycia.

Serek wiejski – kiedy jeść?

Serek wiejski świetnie sprawdzi się zarówno na śniadanie, drugie śniadanie, jak i podwieczorek. Można dodać do niego świeże warzywa (ogórek, pomidor, szczypiorek), bądź suszone owoce i orzechy. Sporządzając z niego pastę śniadaniową, np. z wędzonym łososiem i ulubionymi ziołami, zapewnimy sobie zdrowy posiłek, dający uczucie sytości przez długi czas.

Cellulit- jak z nim walczyć?

Prawidłowe żywienie

Niewłaściwie zbilansowana dieta, opierająca się na nadmiernym spożywaniu tłuszczów nasyconych oraz szybko przyswajalnych węglowodanów, powoduje nadmierne wydzielanie insuliny i nasilenie produkcji tłuszczów w adipocytach. Nadmierna podaż soli odpowiada za zatrzymanie się wody w organizmie. Dodatkowo spożycie niewystarczającej ilości błonnika jest przyczyną zaparć i zmniejsza elastyczność naczyń krwionośnych, co powoduje zastój krwi i zwiększenie przepuszczalności naczyń włosowatych. Kawa, herbata, napoje gazowane oraz palenie papierosów przyczyniają się do zmian w mikrokrążeniu i niedotlenienia tkanek oraz wzrostu ilości wolnych rodników. Pamiętajmy, aby zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe żywienie, w czym skutecznie pomoże Ci odpowiednia dieta.

Jak można pozbyć się cellulitu?

– Aktywność fizyczna

-Prawidłowe żywienie

– Nawodnienie organizmu

Domowe sposoby na zwalczanie cellulitu

–   Kosmetyki antycellulitowe

–  Naprzemienny masaż wodą w trakcie kąpieli, polegający na oblewaniu skóry w miejscach występowania cellulitu – raz zimną, raz ciepłą wodą.

-Kąpiele w letniej wodzie z dodatkiem kilku kropli olejków eterycznych np.: cynamonowego,  cytrynowego.  Olejki eteryczne wzmacniają mikrokrążenie skórne, działają ujędrniająco i rozgrzewająco.

-Domowy peeling 2-3 razy w tygodniu.

Należy również pić codziennie dużo zielonej herbaty i wody przegotowanej z cytryną. Pozwala to na usunięcie toksyn z organizmu.

 

 

OWOCE NA DIECIE REDUKCYJNEJ

Powszechnie wiadomo, że owoce zawierają witaminy  i składniki mineralne oraz błonnik, co sprawia, że są cennym składnikiem zdrowej diety. Z drugiej jednak strony owoce to także źródło cukrów, takich jak glukoza, fruktoza czy sacharoza, których jemy stanowczo za dużo, i które to

Owoce na diecie redukcyjnej są dozwolone, jednak w ograniczonych ilościach. 1-2 porcje owoców dziennie powinny wystarczyć. Owoce o najniższej wartości energetycznej (poniżej 40 kcal/ 100 g):arbuzy, grejpfruty, maliny, porzeczki, poziomki, truskawki. Owoce o wyższej wartości energetycznej (powyżej 60 kcal/100 g): banany, winogrona, wiśnie. Najlepiej spożywać surowe owoce, ponieważ owoce suszone i w syropach są bardziej kaloryczne.

Owoce takie jak grejpfruty jednak, nie dość że są niskokaloryczne, to zawierają jeszcze wspomagające odchudzanie naturalne substancje z rodziny flawonoidów, które z resztą często dodawane są do popularnych „spalaczy tłuszczu”. Również owoce sezonowe takie jak jagody, maliny czy truskawki charakteryzują się niską kalorycznością i są niezwykle zasobne w bioaktywny składniki cenne dla zdrowia i sylwetki. Pamiętać też należy, że owoce są źródłem błonnika, który obniża poposiłkową glikemię i daje uczucie sytości – co jest niezwykle ważne w programach ukierunkowanych na redukcję tkanki tłuszczowej.

Reasumując: Na diecie redukcyjnej jak najbardziej należy spożywać owoce. Są one źródłem witamin, składników mineralnych oraz błonnika. Należy spożywać je przynajmniej raz dziennie. Najmniej kalorii mają owoce cytrusowe, jabłka, ananasy, kiwi, maliny, owoce leśne. Z kolei banany i winogrona mają najwięcej cukru dlatego należy spożywać je rzadziej. Należy również uważać na awokado, które z kolei ma dużo tłuszczu.

Dieta, która złagodzi dolegliwości menstruacyjne

Ponad 70%  kobiet odczuwa dotkliwe bóle menstruacyjne i musi w tym czasie zażywać leki przeciwbólowe i rozkurczowe. Napięcie przedmiesiączkowe powodują wariacje hormonów czyli wzrost estrogenu i spadek progesteronu oraz powszechne niedobory żywieniowe. Kiedy bolesnym miesiączkom towarzyszą obfite krwawienia, dochodzi często do niedokrwistości i niedoboru żelaza. Kobieta odczuwa wtedy osłabienie, senność, duszność, przyspieszenie tętna, bóle głowy. Żelazo można uzupełnić jedząc mięso, wątróbkę, ryby, drób, żółtka jajek, buraki, brukselkę, pieczywo pełnoziarniste, orzechy, suszone owoce.

Przyjmowane w diecie witaminy z grupy B niwelują objawy napięcia przedmiesiączkowego, bóle głowy, bolesność piersi, depresję, drażliwość. Aby dostarczyć organizmowi tych witamin, należy jeść ciemnozielone warzywa liściaste, ryby, banany, produkty pełnoziarniste.

W okresie miesiączkowania spada poziom wapna we krwi, kobiety zaczynają odczuwać skurcze macicy i ból, stają się nerwowe, rozdrażnione, cierpią na bezsenność, pojawia się puchnięcie piersi, rąk i nóg, wzrasta waga. Dlatego podczas miesiączkowania wapń jest szczególnie potrzebny. Znajdziemy go: w przetworach mlecznych, wędzonej rybie, fasoli, natce pietruszki, szpinaku, sałacie.

Witamina D jest pomocna w przyswajaniu wapna w organizmie. Znaczną ilość tej witaminy otrzymamy pod wpływem promieni słonecznych, trudniej dostarczana jest przez pożywienie.

Przyjmowanie witaminy E rozrzedza krew i zmniejsza jej krzepliwość, która czasem jest powodem skurczów menstruacyjnych. Witamina znajduje się w wątróbce wieprzowej, rybach.

Magnez zmniejsza kurczliwość macicy, działa antystresowo. Jego niedobór objawia się bolesnymi skurczami mięśni. W ten pierwiastek bogate są kasze, orzechy, kakao, gorzka czekolada, banany, płatki owsiane, nasiona słonecznika.

Potas hamuje zatrzymanie wody w organizmie i zapobiega obrzękom. Znajdziemy go w czekoladzie, kakao, ziemniakach, pomidorach, pestkach dyni, białej fasoli.

Dieta bogata w pierwiastki i witaminy znacznie zredukuje uciążliwe bóle menstruacyjne. Warto też przygotować organizm do kolejnego cyklu przemian hormonalnych, choćby za pomocą zdrowego odżywiania i zdrowego stylu życia.

 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress